Jesantmark

Wenezuela przez jeden dzień doświadczyła sytuacji stanu wojennego (bombardowania w Karakasie 3 stycznia) i katastrofalnych skutków, jakie mogą wyniknąć dla gospodarki (panika zakupowa, niekontrolowany wzrost kursu wymiany walut, wzrost cen produktów i usług o ponad 100%, zamknięcie granic, między innymi). Choć rzeczywiście ryzyko krajowe spadło poniżej 3701 punktów (według Bloomberg) i indeks giełdowy Giełdy Papierów Wartościowych CCS wzrósł w ciągu kilku dni o 3.927,32 punktu, co odpowiada wzrostowi o 188,61% w tym roku (według portalu bancaysnegocios.com), wyraźnie widać, że kraj nie jest przygotowany na długotrwały konflikt zbrojny (jak w przypadku Ukrainy, Iranu, Jemenu, itp.), ponieważ skutki byłyby katastrofalne. Już z debilitowaną gospodarką od 2014 roku oznaczałoby to koniec dla tego kraju.

Z istniejącą obecnie aliancją między USA a Wenezuelą narzuca się wiele pytań związanych z odrodzeniem gospodarczym Wenezueli po gospodarczym upadku spowodowanym przez administrację Nikołasa Madura.
Weźmy pod uwagę jedną z wielu kwestii, które pojawiają się na stole, mianowicie problem dolarizacji. Karaibskie państwo już od dawna doświadcza tzw. dolarizacji de facto, a ta sytuacja przyniosła powstanie różnych stawek, których celem było ustalenie wzorca cenowego, który miałby kierować operacjami handlowymi w kraju, ponieważ zaufanie obywateli do bolivaru stopniowo się zmniejszyło. Ostatnio obywatele wenezuelscy zaczęli przechowywać swoje pieniądze w kryptowalutach typu stablecoin, takich jak USDT i USDC, aby prowadzić transakcje i chronić (oszczędzać) swoje środki przed lawinową inflacją, która atakuje kraj.