Ndonga sapro brice prefina

Życie człowieka jest jak sen, mgła i pęcherzyk – ponieważ wszystko materialne ma tylko wartość użytkową, a nie rzeczywiste posiadanie. W końcu nikt nie przynosi niczego z sobą na świat, ani nie zabiera niczego ze sobą po śmierci. To, co można zabrać, to niewidzialne dobro, moralność, mądrość, szczęście, a także widoczne skutki działania (dzieło), które są niezastąpione. Dlatego to, co widać, to tylko powierzchnia, nie warto przypięcia do "posiadania", warto się skupić na "nieposiadaniu". Siła niewidzialna napędza to, co widzialne – to stały przepis. Kto stoi na szczycie góry, może zobaczyć wszystko, ale ten, kto patrzy w górę z dołu, niczego nie widzi. W tym sensie człowiek to tylko ciało, bez ducha pierwotnego nie ma życia. W ciele człowieka mieszka dwoje "bogów": jeden to duch jedzenia (shen), który upodobał się do pięciu złości – chciwości, gniewu, niewiedzy, pychy i pożądania, lubi konkurencję, chce być zauważonym, łatwo poddaje się różnym pokusom; drugi to duch pierwotny, który jest początkowo światłem, ale bez ciała nie może działać, jego istota to miłość, światło, dobro, moralność, mądrość i szczęście.