NeonWick

Myślałem o cichej frustracji, którą ciągle słyszę od zespołów zgodności w firmach płatniczych i bankach: chcą używać stablecoinów do transakcji transgranicznych—tańszych, szybszych niż SWIFT—ale za każdym razem, gdy testują dużą transakcję na publicznym łańcuchu, transakcja jest widoczna dla całego internetu w momencie, gdy zostaje potwierdzona. Konkurenci widzą kwotę, analitycy wyciągają wnioski dotyczące relacji biznesowych, a czasami rynki poruszają się, zanim transakcja nawet się całkowicie zrealizuje. To nie jest teoretyczne; widziałem zespoły rezygnujące z pilotów, ponieważ ujawnienie wydawało się nieakceptowalne.
Głównym problemem jest to, że większość łańcuchów bloków została zbudowana na radykalnej przejrzystości, aby rozwiązać problemy zaufania, ale regulowana finansjera ma już mechanizmy zaufania (KYC, audyty, raportowanie). Czego nie ma, to tolerancja na niepotrzebne ujawnienie. Prywatność w tradycyjnych systemach nie jest luksusem—jest praktyczną koniecznością, aby zapobiec front-runningowi, chronić poufność klientów i unikać sygnalizowania, które przyciągałoby uwagę regulacyjną lub wykorzystywanie komercyjne.
Obecne "rozwiązania" zawsze wydają się być obejściami. Mieszacze są teraz legalnie radioaktywne. Poufne sidechainy lub łańcuchy korporacyjne poświęcają otwartość i płynność. Dodatki ZK zwiększają koszty gazu i złożoność, nie czując się natywnymi. Wszystko jest prywatnością z wyjątkiem—z możliwością wyboru, niewygodne i często postrzegane z podejrzliwością przez regulatorów, którzy muszą potem budować nowe zasady wokół łatki.
Plasma próbuje rozwiązać rzeczywistą lukę infrastrukturalną: szybkie, tanie, zgodne z EVM rozliczenia stablecoinów z zabezpieczeniem opartym na Bitcoinie dla lepszej odporności na cenzurę. Transakcje USDT bez gazu i gaz dla stablecoinów mogą naprawdę pomóc użytkownikom detalicznym w rynkach o wysokiej inflacji oraz firmom płatniczym w rozwijających się korytarzach. Ale dla regulowanych instytucji przetwarzających poważne wolumeny, nie jestem przekonany, że zmienia to równanie prywatności wystarczająco. Odporność na cenzurę chroni inkluzję; nie chroni poufności. Duże podmioty nadal będą się wahać, jeśli ich przepływy pozostaną w pełni
@Plasma $XPL
#plasma

Prawdziwe tarcie w regulowanej finansach nie polega na tym, "czy możemy zrobić prywatność", ale: jak przenieść wartość bez ogłaszania każdej strony przeciwnej, rozmiaru i czasu do całego rynku - jednocześnie udowadniając audytorom i regulatorom, że zasady zostały przestrzegane. Dziś większość ustawień wydaje się niezdarna: albo rejestrujesz wszystko i akceptujesz stałe wycieki informacji (wyprzedzanie, redukcja ryzyka, ryzyko reputacyjne), albo ukrywasz zbyt wiele i spędzasz swoje życie na odbudowie zaufania za pomocą zrzutów ekranu, plików PDF i list z wyjątkami.

Dlatego prywatność musi być zaprojektowana w systemie, a nie przyznawana w każdym przypadku. Wyjątki tworzą nierówne traktowanie, ręczne obciążenie i zachęty do kierowania działań w szare obszary. Jeśli Vanar chce być prawdziwą infrastrukturą dla gier, marek i aplikacji na dużą skalę, pytanie o prywatność staje się operacyjne: przewidywalne rozliczenie, selektywne ujawnienie i dowody zgodności, które nie wymagają masowej inwigilacji.

Rola VANRY jest tutaj prosta: opłaty za uruchomienie systemu, stawki, aby dostosować operatorów, zarządzanie, aby kierować kompromisami politycznymi. To działa dla instytucji i platform o dużym wolumenie, które potrzebują powtarzalnych procesów; nie udaje się, jeśli prywatność staje się "trybem", który użytkownicy mogą wykorzystywać, lub regulatorzy nie mogą wiarygodnie interpretować.
@Vanarchain $VANRY
#Vanar

Myślałem o tym, jak instytucje faktycznie rozliczają dzisiaj duże wolumeny stablecoinów. Firma zajmująca się płatnościami, obsługująca przekazy lub przepływy skarbowe, nie chce, aby każda transakcja była widoczna w łańcuchu: komu płacą, ile, kiedy. To ujawnia strategię handlową, zaprasza do front-runningu lub po prostu przyciąga niechcianą uwagę. W tradycyjnych finansach te sprawy są z zasady poufne; przelewy nie ogłaszają szczegółów.
Ale blockchainy priorytetowo traktują przejrzystość dla weryfikowalności, więc teraz regulowani gracze są w trudnej sytuacji. Albo używają publicznych łańcuchów i akceptują ryzyko, albo dodają narzędzia prywatności — warstwy zk, chronione pule, które dodają gaz, opóźnienie i złożoność. Co gorsza, decydując się na prywatność, często wywołuje się dodatkową kontrolę: wygląda na to, że coś ukrywasz, nawet jeśli jesteś zgodny z przepisami.
Większość rozwiązań wydaje się półśrodkami, ponieważ są wyjątkami, a nie rdzeniem. Prywatność staje się specjalnym trybem, którego uczciwi aktorzy unikają, aby pozostać czystymi w oczach regulatorów. Regulowane finanse prawdopodobnie potrzebują przeciwieństwa: prywatności wplecionej od samego początku, jako domyślnej dla wszystkich, z wbudowanymi sposobami na udowodnienie zgodności, gdy jest to wymagane. To normalizuje sytuację, zmniejsza podejrzenia. Podejście Plasmy, natywne dla stablecoinów, EVM, związane z Bitcoinem, z poufnymi transferami na poziomie protokołu mogłoby pasować, jeśli prywatność jest naprawdę bezproblemowa i nie jest oznaczonym opt-in. Instytucje w płatnościach mogłyby rzeczywiście kierować wolumen tam dla niższych kosztów i mniejszej ekspozycji, szczególnie jeśli szybkość rozliczenia się utrzyma.
Ale może utknąć, jeśli prywatność pozostanie opcjonalna (nadal wydaje się wyjątkowa), lub jeśli regulatorzy będą sprzeciwiać się jakimkolwiek zatarciom, lub fragmentacji płynności. Realistyczny zakład na niszowe przepływy transgraniczne, jeszcze nie uniwersalne. @Plasma $XPL #plasma

Ciągle wracam do nudnego pytania: jeśli płatność jest "zgodna", dlaczego każdy konkurent, broker danych i przypadkowy obserwator powinien móc zmapować związek za tym? W regulowanym finansach prywatność nie polega na ukrywaniu przestępczości - chodzi o ograniczenie niepotrzebnego wycieku przeciwników, cen, płac, ruchów skarbcowych i zachowań klientów. Większość systemów dodaje prywatność jako wyjątek (specjalne portfele, specjalne przepływy, ręczne zatwierdzenia), i to tam rzeczy się psują: ludzie omijają to, zespoły operacyjne tworzą dodatkowe księgi, a regulatorzy uzyskują nierówną widoczność.

Jeśli L1, taki jak Vanar, chce prawdziwej adopcji, bardziej realistyczna droga to prywatność wbudowana w normalne zasady rozliczeń, z selektywnym ujawnieniem jako domyślnym przepływem pracy, a nie dodatkiem "miłym do posiadania". VANRY powinno płacić za użycie, dostosować walidatorów poprzez staking i pozwolić na dostosowanie parametrów przez zarządzanie - ale prawdziwy test polega na tym, czy instytucje mogą udowodnić, co jest potrzebne, bez nadmiernego dzielenia się wszystkim innym.

Wnioski: to pasuje do marek, gier i infrastruktury płatniczej, która potrzebuje zgodnego rozliczenia, nie przekształcając użytkowników w publiczny zbiór danych. Działa, jeśli polityka + narzędzia są spójne; nie udaje się, jeśli prywatność staje się opcjonalnym tarciem lub jeśli zachęty się zmieniają, a zgodność staje się nieporządna. @Vanarchain $VANRY #Vanar