Projekt Fogo nie uspokaja—ujawnia.

Inne łańcuchy owijają opóźnienia jak mgłę wokół wadliwego rozumowania.

Fogo odbiera cały powietrze, pozostawiając każdą przesłankę wystawioną na pustkę czystej szybkości.

Rozwój tutaj to praca w medium niepokojącej szczerości: łańcuch nie ukryje twoich błędów. Nie będzie czekać, aż twój źle wymierzony stan nadąży.

Nie wygładzi zderzenia dwóch osób walczących o ten sam fragment kodu. Skupi się. Weźmie niemal niewidoczną tarcie globalnego licznika, który jest zwiększany, oraz aktualizowanej wspólnej książki zamówień, i przekształci to w powiększony widok.

To nie jest okrucieństwo, to szczerość. Fogo zapewnia otwarte pole logiki, gdzie światło operacyjne chirurga jest jasne; nie obchodzi go, czy tkanka jest zdrowa, czy chora.

Programiści, którzy prosperują w tym środowisku, zrozumieją, że szybkość nie jest cechą, którą konsumujesz, to dyscyplina, którą zdobywasz. Nie możesz po prostu prowadzić użytkowników do tego samego zagrody i oczekiwać, że bramy będą trzymać. Nie możesz rozwiązać kontrowersji, życząc sobie, że łańcuch się zaświeci. Fogo nie mruga. Działa w przeciwny sposób: nie działa, dopóki nie stworzysz świata użytkownika, w którym nikt nie dotyka—nikt przy licznikach, nikt w kolejce i nikt w transakcji. Buduj tak, jakby maszyna była bezlitosna. Ponieważ to sprawi, że to zadziała.

#fogo @Fogo Official $FOGO