Przestrzeń kryptowalut bardzo się zmieniła od czasu pierwszej transakcji blockchain w sieci Bitcoin. Oprócz dobrze znanych algorytmów Proof of Work i Proof of Stake zaproponowano inne mechanizmy konsensusu wraz z alternatywnymi metodami osiągania konsensusu w systemie blockchain.

Algorytm konsensusu PoW używany przez Bitcoin jest obecnie najbardziej niezawodnym i bezpiecznym algorytmem. Jednak nie jest to do końca skalowalne. Bitcoin, podobnie jak inne łańcuchy bloków oparte na PoW, mają ograniczoną wydajność pod względem transakcji na sekundę (TPS). Takie ograniczenie wiąże się z faktem, że Bitcoin opiera się na rozproszonej sieci węzłów, które muszą osiągnąć konsensus i zgodzić się na aktualne stany blockchainu. Oznacza to, że zanim nowy blok transakcji zostanie zatwierdzony, musi zostać zweryfikowany i zatwierdzony przez większość węzłów sieci. Dlatego zdecentralizowany aspekt Bitcoina nie tylko zapewnia bezpieczny i pozbawiony zaufania system gospodarczy, ale także ogranicza jego potencjał do wykorzystania na większą skalę.

Jeśli chodzi o liczbę transakcji na sekundę, łańcuchy bloków Proof of Stake zwykle charakteryzują się lepszą wydajnością niż Bitcoin. Różnica nie jest jednak aż tak znacząca i sieci PoS nie do końca poradziły sobie z problemem skalowalności.

W tym kontekście Proof of Authority jest obecnie wdrażany jako bardziej wydajna alternatywa, ponieważ jest w stanie wykonać znacznie więcej transakcji na sekundę.


Co to jest dowód pełnomocnictwa?

Proof of Authority (PoA) to algorytm konsensusu oparty na reputacji, który wprowadza praktyczne i wydajne rozwiązanie dla sieci blockchain (szczególnie prywatnych). Termin ten został zaproponowany w 2017 roku przez współzałożyciela Ethereum i byłego CTO Gavina Wooda.

Algorytm konsensusu PoA wykorzystuje wartość tożsamości, co oznacza, że ​​walidatorzy bloków nie stawiają monet, ale zamiast tego swoją własną reputację. Dlatego łańcuchy bloków PoA są zabezpieczane przez węzły walidujące, które są arbitralnie wybrane jako podmioty godne zaufania.

Model Proof of Authority opiera się na ograniczonej liczbie walidatorów blokowych, co czyni go systemem wysoce skalowalnym. Bloki i transakcje weryfikowane są przez wstępnie zatwierdzonych uczestników, którzy pełnią rolę moderatorów systemu.

Algorytm konsensusu PoA może być stosowany w różnych scenariuszach i jest uważany za opcję o dużej wartości w zastosowaniach logistycznych. Na przykład w przypadku łańcuchów dostaw PoA jest uważane za skuteczne i rozsądne rozwiązanie.

Model Proof of Authority umożliwia firmom zachowanie prywatności przy jednoczesnym korzystaniu z zalet technologii blockchain. Microsoft Azure to kolejny przykład wdrożenia PoA. W kilku słowach platforma Azure zapewnia rozwiązania dla sieci prywatnych, z systemem, który nie wymaga natywnej waluty, takiej jak „gaz” eterowy, ponieważ nie ma potrzeby wydobywania.


Dowód uprawnień a dowód stawki

Niektórzy uważają PoA za zmodyfikowany PoS, który wykorzystuje tożsamość zamiast monet. Ze względu na zdecentralizowany charakter większości sieci blockchain, PoS nie zawsze jest odpowiedni dla niektórych firm i korporacji. Natomiast systemy PoA mogą stanowić lepsze rozwiązanie dla prywatnych blockchainów, ponieważ ich wydajność jest znacznie wyższa.


Warunki potwierdzenia zgody organu

Chociaż warunki mogą się różnić w zależności od systemu, algorytm konsensusu PoA zwykle opiera się na:

  • ważne i godne zaufania tożsamości: walidatorzy muszą potwierdzić swoją prawdziwą tożsamość.

  • trudność w zostaniu walidatorem: kandydat musi być skłonny zainwestować pieniądze i narazić na szwank swoją reputację. Trudny proces zmniejsza ryzyko wyboru wątpliwych walidatorów i zachęca do długoterminowego zaangażowania.

  • standard zatwierdzania walidatorów: metoda wyboru walidatorów musi być taka sama dla wszystkich kandydatów.

Istotą mechanizmu reputacji jest pewność tożsamości walidatora. Nie może to być proces łatwy i taki, z którego można łatwo zrezygnować. Musi być w stanie wyeliminować złych graczy. Wreszcie, zapewnienie, że wszyscy walidatorzy przejdą tę samą procedurę, gwarantuje integralność i niezawodność systemu.


Ograniczenia

W postrzeganiu mechanizmu PoA rezygnuje się z decentralizacji. Można więc powiedzieć, że ten model algorytmu konsensusu jest jedynie próbą zwiększenia wydajności scentralizowanych systemów. Chociaż sprawia to, że PoA jest atrakcyjnym rozwiązaniem dla dużych korporacji z potrzebami logistycznymi, budzi jednak pewne wątpliwości – szczególnie w zakresie kryptowalut. Systemy PoA rzeczywiście charakteryzują się dużą przepustowością, ale aspekty niezmienności stają pod znakiem zapytania, gdy można łatwo osiągnąć takie rzeczy, jak cenzura i umieszczenie na czarnej liście.

Inną powszechną krytyką jest to, że tożsamość walidatorów PoA jest widoczna dla każdego. Argumentem przeciwko temu jest to, że jedynie uznani gracze, zdolni do sprawowania tego stanowiska, staraliby się zostać walidatorem (jako uczestnik znany publicznie). Mimo to znajomość tożsamości walidatorów może potencjalnie prowadzić do manipulacji przez osoby trzecie. Na przykład, jeśli konkurent chce zakłócić działanie sieci opartej na PoA, może próbować wpłynąć na znane publiczne walidatory, aby działały nieuczciwie i w ten sposób naraziły system na szwank od wewnątrz.

PoW, PoS lub PoA mają swoje unikalne zalety i wady. Powszechnie wiadomo, że decentralizacja jest wysoko ceniona w społeczności kryptowalut, a PoA, jako mechanizm konsensusu, poświęca decentralizację na rzecz osiągnięcia wysokiej przepustowości i skalowalności. Nieodłączne cechy systemów PoA stanowią wyraźny kontrast w stosunku do dotychczasowego funkcjonowania łańcuchów bloków. Mimo to PoA prezentuje interesujące podejście i nie można go lekceważyć jako powstającego rozwiązania blockchain, które może dobrze pasować do prywatnych zastosowań blockchain.