Zawartość

  • Wstęp

  • Co to jest analiza fundamentalna?

  • Analiza fundamentalna (FA) vs. analiza techniczna (TA)

  • Popularne wskaźniki w analizie fundamentalnej

    • Zysk na akcję (EPS)

    • Wskaźnik ceny do zysku (P/E).

    • Stosunek ceny do wartości księgowej (P/B).

    • Wskaźnik cena/zysk do wzrostu (PEG).

  • Analiza fundamentalna i kryptowaluty

    • Stosunek wartości sieci do transakcji (NVT).

    • Aktywne adresy

    • Stosunek ceny do progu rentowności wydobycia

    • Oficjalna księga, zespół i plan działania

  • Plusy i minusy analizy fundamentalnej

  • Zamykanie myśli


Wstęp

Jeśli chodzi o handel – niezależnie od tego, czy masz do czynienia ze stuletnimi akcjami, czy rodzącymi się kryptowalutami – nie ma w tym nic ścisłego. Lub, jeśli tak, najlepsi gracze z Wall Street zapewniają, że formuła pozostanie pilnie strzeżoną tajemnicą.

Zamiast tego mamy szeroki wachlarz narzędzi i metodologii stosowanych przez traderów i inwestorów. W większości przypadków techniki te można podzielić na dwie kategorie: analizę fundamentalną (FA) i analizę techniczną (TA).

W tym artykule zagłębimy się w podstawy analizy fundamentalnej.


Co to jest analiza fundamentalna?

Analiza fundamentalna to metoda stosowana przez inwestorów i handlowców w celu ustalenia wewnętrznej wartości aktywów lub przedsiębiorstw. Aby dokładnie je wycenić, dokładnie przeanalizują czynniki wewnętrzne i zewnętrzne, aby ustalić, czy dany składnik aktywów lub firma jest zawyżona czy zaniżona. Ich wnioski mogą następnie pomóc w lepszym sformułowaniu strategii, która z większym prawdopodobieństwem przyniesie dobre zyski.

Na przykład, jeśli zainteresowałeś się firmą, możesz najpierw przestudiować takie rzeczy, jak zyski firmy, bilanse, sprawozdania finansowe i przepływy pieniężne, aby poznać jej kondycję finansową. Następnie możesz oddalić się od organizacji, aby przyjrzeć się rynkowi lub branży, w której działa. Kim są konkurenci? Do jakich grup demograficznych jest kierowana firma? Czy zwiększa swój zasięg? Możesz jeszcze bardziej oddalić obraz, aby uwzględnić względy ekonomiczne, takie jak stopy procentowe i inflacja, żeby wymienić tylko kilka czynników.

Powyższe jest tak zwanym podejściem oddolnym: zaczynasz od firmy, która Cię interesuje i pniesz się ku górze, aby zrozumieć jej miejsce w szerszej gospodarce. Możesz jednak zastosować podejście odgórne, w którym zawężasz wybór, najpierw przyglądając się szerszemu obrazowi.

Ostatecznym celem tego typu analizy jest wygenerowanie oczekiwanej ceny akcji i porównanie jej z ceną bieżącą. Jeżeli liczba ta jest wyższa od aktualnej ceny, można dojść do wniosku, że jest ona zaniżona. Jeśli jest niższa od ceny rynkowej, można założyć, że jest obecnie zawyżona. Uzbrojeni w dane pochodzące z analizy, możesz podejmować świadome decyzje dotyczące zakupu lub sprzedaży akcji danej spółki.


Analiza fundamentalna (FA) vs. analiza techniczna (TA)

Traderzy i inwestorzy, którzy nie mają jeszcze doświadczenia z kryptowalutami, rynkiem Forex lub giełdą, często nie mają pewności, jakie podejście wybrać. Analiza fundamentalna i analiza techniczna stanowią wyraźny kontrast i opierają się na znacząco różnych metodologiach analizy różnych rzeczy. A jednak oba dostarczają danych istotnych dla handlu. Który z nich jest najlepszy?

W rzeczywistości rozsądniej byłoby zadać sobie pytanie, co każdy z nich wnosi do stołu. Zasadniczo analitycy fundamentalni uważają, że cena akcji niekoniecznie wskazuje na ich prawdziwą wartość – jest to ideologia leżąca u podstaw ich decyzji inwestycyjnych.

Z drugiej strony analitycy techniczni uważają, że przyszły ruch cen można w pewnym stopniu przewidzieć na podstawie przeszłych akcji cenowych i danych o wolumenie. Nie zajmują się badaniem czynników zewnętrznych, zamiast tego wolą skupić się na wykresach cenowych, wzorcach i trendach na rynkach. Mają na celu identyfikację idealnych punktów wejścia i wyjścia z pozycji.

Zwolennicy hipotezy efektywnego rynku (EMH) uważają, że nie da się konsekwentnie przewyższać rynku za pomocą analizy technicznej (TA). Teoria sugeruje, że rynki finansowe reprezentują wszystkie znane informacje o aktywach (że są „racjonalne”) i uwzględniają już dane historyczne. „Słabsze” wersje EMH nie dyskredytują analizy fundamentalnej, ale „silniejsze” formy dowodzą, że nawet przy rygorystycznych badaniach nie jest możliwe uzyskanie przewagi konkurencyjnej.

Zrozumiałe jest, że nie ma obiektywnie lepszej strategii z tej pary, ponieważ obie mogą dostarczyć cennych spostrzeżeń na różne obszary. Niektórzy mogą lepiej dostosować się do określonych stylów handlu, a w praktyce wielu traderów stosuje kombinację obu, aby zobaczyć szerszą perspektywę. Dotyczy to zarówno transakcji krótkoterminowych, jak i inwestycji długoterminowych.


Popularne wskaźniki w analizie fundamentalnej

Nie szukamy świeczników, MACD ani RSI w celu uzyskania spostrzeżeń w analizie fundamentalnej – zamiast tego stosuje się kilka wskaźników specyficznych dla FA. W tej sekcji omówimy niektóre z najpopularniejszych.


Zysk na akcję (EPS)

Zysk na akcję jest ustaloną miarą rentowności firmy, mówiącą nam, jaki zysk osiąga ona z każdej wyemitowanej akcji. Oblicza się go za pomocą następującego wzoru:

(dochód netto – preferowane dywidendy) / liczba akcji


Załóżmy, że firma nie wypłaca dywidend, a jej zysk wynosi 1 milion dolarów. Przy wyemitowaniu 200 000 akcji formuła daje nam EPS w wysokości 5 dolarów. Kalkulacja nie jest szczególnie skomplikowana, ale może dać nam pewien wgląd w potencjalne inwestycje. Firmy z wyższym (lub rosnącym) EPS są zazwyczaj bardziej atrakcyjne dla inwestorów.

Niektórzy preferują rozwodniony zysk na akcję, gdyż uwzględnia on także czynniki, które mogą zwiększyć łączną liczbę akcji. Na przykład w przypadku opcji na akcje pracownicy mają możliwość zakupu akcji spółki. Ponieważ generalnie daje to większą liczbę akcji do podziału zysku netto, spodziewalibyśmy się niższej wartości rozwodnionego EPS w porównaniu z prostym EPS.

Podobnie jak w przypadku wszystkich wskaźników, zysk na akcję nie powinien być jedynym miernikiem stosowanym do wyceny potencjalnej inwestycji. To powiedziawszy, jest to przydatne narzędzie, gdy jest używane razem z innymi.


Wskaźnik ceny do zysku (P/E).

Wskaźnik ceny do zysku (lub po prostu wskaźnik P/E) wycenia firmę poprzez porównanie ceny akcji z jej EPS. Oblicza się go za pomocą następującego wzoru:

cena akcji/zysk na akcję


Wykorzystajmy ponownie tę samą firmę z poprzedniego przykładu, która miała EPS na poziomie 5 USD. Załóżmy, że każda akcja kosztuje 10 dolarów, co daje nam wskaźnik P/E na poziomie 2. Co to oznacza? Zależy to w dużej mierze od tego, co pokaże reszta naszych badań.

Wiele osób korzysta ze stosunku ceny do zysków, aby określić, czy dana akcja jest przewartościowana (jeśli stosunek jest wyższy), czy też niedowartościowana (jeśli stosunek jest niższy). Warto wziąć tę liczbę pod uwagę, porównując ją ze wskaźnikiem P/E podobnych firm. Ponownie, zasada ta nie zawsze się sprawdza, dlatego najlepiej stosować ją w połączeniu z innymi technikami analizy ilościowej i jakościowej.


Stosunek ceny do wartości księgowej (P/B).

Wskaźnik ceny do wartości księgowej (znany również jako stosunek ceny do kapitału własnego lub wskaźnik P/B) może nam powiedzieć o tym, jak inwestorzy wyceniają spółkę w stosunku do jej wartości księgowej. Wartość księgowa to wartość przedsiębiorstwa zdefiniowana w jej sprawozdaniach finansowych (zwykle aktywa minus pasywa). Kalkulacja wygląda następująco:

cena za akcję / wartość księgowa za akcję


Przyjrzyjmy się jeszcze raz naszej firmie na podstawie poprzednich przykładów. Załóżmy, że jego wartość księgowa wynosi 500 000 dolarów. Każda akcja kosztuje 10 dolarów, a jest ich 200 000. Nasza wartość księgowa na akcję wynosi zatem 500 000 dolarów podzielone przez 200 000, co daje nam 2,5 dolara.

Podstawiając liczby do wzoru, 10 dolarów podzielone przez 2,5 dolara daje nam stosunek ceny do wartości księgowej wynoszący 4. Na pozór nie wygląda to zbyt dobrze. Mówi nam, że akcje są obecnie notowane za czterokrotność wartości spółki na papierze. Może to sugerować, że rynek przecenia firmę, być może oczekując ogromnego wzrostu. Gdybyśmy mieli współczynnik mniejszy niż 1, wskazywałoby to, że firma ma większą wartość, niż obecnie uznaje rynek.

Ograniczeniem stosunku ceny do wartości księgowej jest to, że lepiej nadaje się on do oceny przedsiębiorstw „dużo aktywów”. W końcu spółki z niewielkim majątkiem rzeczowym nie są często uwzględniane w tym wskaźniku.


Wskaźnik cena/zysk do wzrostu (PEG).

Wskaźnik cena/zarobki do wzrostu (PEG) stanowi rozszerzenie stosunku zysku do zysków, rozszerzając jego zakres w celu uwzględnienia stóp wzrostu. Używa następującej formuły:

stosunek ceny do zysku / dynamika wzrostu zysków


Tempo wzrostu zysków to oszacowanie przewidywanego wzrostu zysków firmy w ustalonych ramach czasowych. Wyrażamy to w procentach. Załóżmy, że dla naszej wspomnianej firmy oszacowaliśmy średni wzrost na 10% w ciągu najbliższych pięciu lat. Bierzemy stosunek ceny do zysków (2) i dzielimy go przez 10, aby uzyskać stosunek 0,2.

Wskaźnik ten sugerowałby, że spółka jest dobrą inwestycją, ponieważ jest mocno niedowartościowana, gdy uwzględnimy przyszły wzrost. Ogólnie rzecz biorąc, każda firma ze współczynnikiem mniejszym niż 1 jest niedowartościowana. Wartość każdego powyższego może być zawyżona.

Wskaźnik PEG jest przez wielu faworyzowany w stosunku do P/E, ponieważ uwzględnia dość ważną zmienną, którą P/E pomija.


➟ Chcesz rozpocząć przygodę z kryptowalutą? Kup Bitcoin na Binance!


Analiza fundamentalna i kryptowaluty

Wyżej wymienione wskaźniki tak naprawdę nie mają zastosowania w kryptowalutach. Zamiast tego możesz przyjrzeć się innym czynnikom, aby ocenić wykonalność projektu. W poniższej sekcji znajduje się kilka wskaźników używanych przez traderów kryptowalut.


Stosunek wartości sieci do transakcji (NVT).

Często uważany za odpowiednik współczynnika P/E rynków kryptowalut, współczynnik NVT szybko staje się podstawą kryptowalut FA. Można to obliczyć w następujący sposób:

wartość sieciowa / dzienny wolumen transakcji


NVT próbuje zinterpretować wartość danej sieci na podstawie wartości przetwarzanych przez nią transakcji. Załóżmy, że masz dwa projekty: Coin A i Coin B. Kapitalizacja rynkowa obu wynosi 1 000 000 USD. Jednak dzienny wolumen transakcji na monecie A wynosi 50 000 USD, podczas gdy moneta B jest warta 10 000 USD.

Współczynnik NVT dla monety A wynosi 20, a NVT dla monety B wynosi 100. Ogólnie rzecz biorąc, aktywa o niższych wskaźnikach NVT są uważane za niedowartościowane, podczas gdy te o wyższych wskaźnikach mogą zostać uznane za przewartościowane. Już same te zalety sugerują, że Moneta A jest niedowartościowana w porównaniu z Monetą B.


Aktywne adresy

Niektórzy sprawdzają liczbę aktywnych adresów w sieci, aby ocenić, jak często jest ona używana. Chociaż nie jest niezawodny jako samodzielny wskaźnik (można go analizować), może jednak ujawnić informacje o aktywności sieciowej. Możesz uwzględnić to w swojej prawdziwej wycenie danego zasobu cyfrowego.


Stosunek ceny do progu rentowności wydobycia

Stosunek ceny do progu rentowności wydobycia to miernik służący do wyceny monet Proof of Work wydobywanych przez uczestników sieci. Uwzględnia koszty związane z tym procesem, a mianowicie wydatki na energię elektryczną i sprzęt.

cena rynkowa monety/koszt wydobycia monety


Stosunek ceny do progu rentowności wydobycia może wiele ujawnić na temat bieżącego stanu sieci blockchain. Próg rentowności odnosi się do kosztu wydobycia monety – na przykład, jeśli wynosi 10 000 dolarów, górnicy zazwyczaj wydają 10 000 dolarów na wygenerowanie nowej jednostki.

Załóżmy, że cena monety A wynosi 5000 USD, a monety B – 20 000 USD, a próg rentowności w obu przypadkach wynosi 10 000 USD. Współczynnik monety A wyniesie 0,5, podczas gdy współczynnik monety B będzie wynosić 2. Ponieważ współczynnik monety A jest mniejszy niż 1, oznacza to, że górnicy wydobywczy ponoszą straty. Mining Coin B jest opłacalny, ponieważ na każde 10 000 dolarów wydanych na wydobycie można spodziewać się zysku 20 000 dolarów.

Ze względu na zachęty można przewidzieć, że z biegiem czasu stosunek ten będzie miał tendencję do zbliżania się do 1. W przypadku Coin A osoby wydobywające ze stratą prawdopodobnie opuszczą sieć, chyba że cena wzrośnie. Coin B oferuje atrakcyjną nagrodę, więc można się spodziewać, że więcej górników dołączy, aby z niej skorzystać, dopóki nie przestanie być opłacalna.

Skuteczność tego wskaźnika jest kwestionowana. Daje to jednak pojęcie o ekonomice wydobycia, które można uwzględnić w ogólnej ocenie zasobu cyfrowego.


Oficjalna księga, zespół i plan działania

Najpopularniejsza metoda ustalania wartości kryptowalut i tokenów polega na przeprowadzeniu starego, dobrego badania projektu. Czytając oficjalny dokument, możesz zrozumieć cele projektu, jego przypadki użycia i technologię. Doświadczenia członków zespołu dają wyobrażenie o ich zdolnościach do budowania i skalowania produktu. Na koniec plan działania informuje, czy projekt jest na dobrej drodze. Można go uzupełnić dodatkowymi badaniami w celu określenia prawdopodobieństwa osiągnięcia kamieni milowych projektu.


Plusy i minusy analizy fundamentalnej

Zalety analizy fundamentalnej

Analiza fundamentalna to solidna metodologia oceny firm w sposób, z którym analiza techniczna po prostu nie może konkurować. Dla inwestorów na całym świecie badanie szeregu czynników jakościowych i ilościowych jest kluczowym punktem wyjścia dla każdej transakcji.

Analizę fundamentalną może przeprowadzić każdy, ponieważ opiera się ona na sprawdzonych technikach i łatwo dostępnych danych biznesowych. A przynajmniej tak jest na tradycyjnych rynkach. Rzeczywiście, jeśli spojrzymy na kryptowalutę (wciąż małą branżę), dane nie zawsze są dostępne, a silna korelacja między aktywami oznacza, że ​​FA może nie być tak skuteczna.

Wykonany prawidłowo, stanowi podstawę do identyfikacji akcji, które są obecnie niedowartościowane i które z czasem będą zyskiwać na wartości. Czołowi inwestorzy, tacy jak Warren Buffett i Benjamin Graham, konsekwentnie wykazali, że rygorystyczne badania przedsiębiorstw prowadzone w ten sposób mogą przynieść ogromne rezultaty.


Wady analizy fundamentalnej

Łatwo jest przeprowadzić analizę fundamentalną, ale trudniej jest zrobić dobrą analizę fundamentalną. Określanie „wewnętrznej wartości” akcji to czasochłonny proces, który wymaga znacznie więcej pracy niż samo wstawianie liczb do wzoru. Należy ocenić wiele czynników, a nauka skutecznego działania może być intensywna. Co więcej, lepiej nadaje się do transakcji długoterminowych niż krótkoterminowych.

Ten rodzaj analizy pomija także potężne siły rynkowe i trendy, które może zidentyfikować analiza techniczna. Jak powiedział kiedyś ekonomista John Maynard Keynes:

Rynek może pozostać irracjonalny dłużej niż Ty możesz pozostać wypłacalny.

Nie ma gwarancji, że akcje, które wydają się niedowartościowane (pod każdym względem), będą rosły w przyszłości.


Zamykanie myśli

Analiza fundamentalna to ustalona praktyka, którą potwierdzają niektórzy z odnoszących największe sukcesy traderów. Udoskonalając strategię, inwestorzy mogą nie tylko nauczyć się lepiej szacować prawdziwą wartość akcji, kryptowalut i innych aktywów, ale także lepiej zrozumieć firmy i branże jako całość.

W połączeniu z analizą techniczną analiza fundamentalna może zapewnić handlowcom i inwestorom wszechstronne zrozumienie tego, z jakich aktywów i biznesów mogą czerpać zyski. Połączenie FA i TA jest preferowane przez wielu zarówno na rynkach tradycyjnych, jak i kryptowalutowych.

Biorąc jednak pod uwagę rozwój rynków kryptowalut, należy zrozumieć, że FA może nie być tak skuteczne. Zawsze wykonuj własne badania i upewnij się, że masz solidną strategię zarządzania ryzykiem.