Vanar jest przedstawiany jako blockchain Layer 1, który został zaprojektowany do zastosowań w świecie rzeczywistym, a to ujęcie ma znaczenie, ponieważ cicho przyznaje to, co wiele osób czuje, gdy po raz pierwszy próbuje Web3, a mianowicie, że technologia może być potężna, podczas gdy doświadczenie może nadal wydawać się mylące, kruche i drogie w najgorszym możliwym momencie, zwłaszcza gdy użytkownik pochodzi z gier, rozrywki lub doświadczeń związanych z markami, gdzie wszystko oczekiwane jest jako natychmiastowe, płynne i emocjonalnie satysfakcjonujące, a nie techniczne i stresujące.
Historia pochodzenia jest ważna, ponieważ nie jest postrzegana jako czyste zresetowanie, a projekt wyjaśnił przejście z wcześniejszego tokena TVK do VANRY poprzez wymianę 1 do 1, co jest rodzajem ruchu budującego zaufanie, ponieważ migracje często wzbudzają strach w społecznościach, gdy zasady wydają się niejasne lub matematyka wydaje się niesprawiedliwa, a tutaj język jest na tyle prosty, że ktoś może powiedzieć sobie, nie jestem oszukiwany przez skomplikowaną konwersję, która ukrywa prawdziwy wynik.
Pod maską, Vanar jest zbudowany tak, aby wydawał się znajomy dla deweloperów, ponieważ jego własne publiczne repozytorium opisuje go jako zgodny z EVM i fork Geth, co jest praktycznym wyborem projektowym, a nie efektownym, ponieważ najszybszym sposobem na uzyskanie rzeczywistych aplikacji jest często zredukowanie ilości nowej wiedzy, którą twórcy muszą przyswoić przed wysłaniem czegoś, co użytkownicy mogą dotknąć, i wyraźnie stawiają na to, że znajomość, ponowne wykorzystanie narzędzi i nawyki interoperacyjności przekształcą się w szybszy rozwój ekosystemu niż wymyślanie wszystkiego od nowa.
Wydajność jest traktowana jak obietnica doświadczenia użytkownika, a nie jak liczba marketingowa, ponieważ dokumentacja stwierdza, że czas bloku jest ograniczony do maksymalnie 3 sekund i również wyjaśnia, że ma to na celu wspieranie niemal natychmiastowych potwierdzeń i responsywnych interakcji, a gdy połączysz to z produktami głównego nurtu, możesz zobaczyć emocjonalny zamiar, ponieważ ludzie nie chcą patrzeć na kręcący się wskaźnik, zastanawiając się, czy ich zakup, roszczenie o nagrodę lub akcja w grze ma się nie powieść lub kosztować więcej niż oczekiwano.
Wybór projektowy, który kształtuje prawie wszystko inne, to model stałych opłat, ponieważ dokumentacja Vanara opisuje opłaty transakcyjne w kategoriach docelowej wartości dolara dla tokena gazowego, aby łańcuch pozostał niskokosztowy, a aplikacje mogły przewidywać wydatki, a ta przewidywalność nie jest drobną wygodą, ponieważ to różnica między produktem, który wydaje się bezpieczny, a produktem, który sprawia, że użytkownicy wahają się za każdym razem, gdy klikają, zastanawiając się, czy dzisiaj jest dniem, w którym rutynowa akcja nagle zamienia się w niemiłą niespodziankę.
Aby stałe opłaty działały jako system żywy, a nie jako obietnica na papierze, dokumentacja opisuje proces aktualizacji na poziomie protokołu, w którym opłaty transakcyjne są pobierane przez API co 100 bloków, a następnie pozostają ważne przez następne 100 bloków przed ponownym aktualizowaniem, a także opisuje przepływ pracy zarządzania, gdzie protokół aktualizuje się w regularnym rytmie w oparciu o wartość rynkową rodzimych tokenów gazowych, co jest podejściem z naciskiem na stabilność, które stara się unikać stałych wahań, jednocześnie dostosowując się wystarczająco często, aby doświadczenie „stałe” pozostawało bliskie rzeczywistości, gdy warunki rynkowe się zmieniają.
Stałe opłaty również tworzą oczywistą powierzchnię ataku, jeśli nie są połączone z ekonomią ochrony, więc Vanar dokumentuje model poziomów, w którym normalne transakcje są ukierunkowane na bardzo małą wartość fiat, a większe transakcje zużywające bloki przechodzą do znacznie wyższych poziomów opłat, a rozumowanie staje się jasne, gdy dokumenty opisują, jak tanie duże transakcje mogą zalać przestrzeń bloków przez godziny, ponieważ jeśli staje się zbyt łatwo, aby zły aktor obniżył sieć po niskim koszcie, wówczas codzienny użytkownik płaci emocjonalną cenę przez opóźnienia, nieudane akcje i poczucie, że system nie może być zaufany, gdy ma to znaczenie.
Vanar również mówi o uczciwości w sposób, który ma być odczuwany przez normalnych uczestników, ponieważ dokumentuje kolejność transakcji jako model First In First Out, opisując transakcje jako przetwarzane na zasadzie kto pierwszy, ten lepszy, zamiast przekształcać włączenie w wojnę licytacyjną, a gdy połączysz to z przyjęciem przez konsumentów, możesz zobaczyć, dlaczego to ma znaczenie, ponieważ ludzie rzadko skarżą się na złożoną architekturę, ale szybko skarżą się, gdy czują, że ktoś inny może przeskoczyć w kolejce, a my widzimy, że coraz więcej projektów dostrzega, że postrzegana uczciwość jest częścią użyteczności, nawet gdy podstawowe zasady są technicznie neutralne.
Wybory dotyczące bezpieczeństwa i zarządzania to miejsce, gdzie kompromisy stają się najbardziej realne, ponieważ dokumentacja opisuje hybrydowe podejście do konsensusu, które głównie polega na Proof of Authority uzupełnionym przez Proof of Reputation, i stwierdza, że początkowo Fundacja Vanar prowadzi węzły walidacyjne przed przyjęciem zewnętrznych uczestników poprzez mechanizm reputacji, co może wspierać stabilność i przewidywalną wydajność na początku, a także koncentrować zaufanie w selekcji i nadzorze, a to jest miejsce, w którym projekt musi zyskać długoterminowe zaufanie, demonstrując jasne zasady, widoczny postęp decentralizacji i spójną odpowiedzialność, zamiast prosić użytkowników o zaufanie na czas nieokreślony.
Aby zrozumieć Proof of Authority bez zagubienia się w żargonie, pomocne jest to, że Binance Academy opisuje go jako oparte na reputacji podejście do konsensusu, które ma być praktyczne i efektywne, co jest zgodne z własnym naciskiem Vanara na kuratowaną niezawodność, a to jest również jedyny kontekst, w którym wspomnienie nazwy giełdy jest naprawdę użyteczne, ponieważ określa, dlaczego tożsamość i reputacja mogą być traktowane jako część bezpieczeństwa, pozostawiając jednocześnie otwarte pytanie, jak reputacja jest mierzona, egzekwowana i chroniona przed staniem się bramą, która nigdy naprawdę się nie otwiera.
Warstwa produktu to miejsce, gdzie to przestaje być teorią, ponieważ Virtua opisuje Bazaa jako w pełni zdecentralizowany rynek zbudowany na blockchainie Vanar, z komunikatami, które podkreślają kupowanie, sprzedaż i handel NFT z rzeczywistą użytecznością na łańcuchu w grach i doświadczeniach, a powód, dla którego to ma znaczenie, polega na tym, że rynki i przepływy związane z grami generują wiele małych działań, więc ujawniają każdą słabość w szybkości, przewidywalności opłat i tarciach portfela, a także ujawniają, czy łańcuch staje się na tyle niewidoczny, że użytkownicy koncentrują się na tym, czego chcą, a nie na tym, co muszą zrozumieć.
Bardziej ambitna „warstwa przyszłości” Vanara to stos natywny AI, gdzie oficjalna strona przedstawia Neutron jako warstwę kompresji semantycznej i pamięci, która przekształca dane w „Nasiona”, z nagłówkowym twierdzeniem o kompresji 25MB do 50KB przy użyciu warstw semantycznych, heurystycznych i algorytmicznych, podczas gdy dokumentacja dodaje ważny niuans, opisując hybrydowe podejście, w którym Nasiona są przechowywane poza łańcuchem dla wydajności i elastyczności oraz opcjonalnie zakotwiczane w łańcuchu dla weryfikacji, własności i długoterminowej integralności, co jest realistycznym kompromisem inżynieryjnym, który stara się zrównoważyć koszty z zaufaniem, a jednocześnie wymaga, aby projekt udowodnił, poprzez narzędzia i audyty, co jest gwarantowane, a co jest jedynie twierdzeniem.
Obok tego, Kayon jest przedstawiany na oficjalnej stronie jako warstwa rozumowania AI zbudowana dla zapytań w języku naturalnym i rozumowania kontekstowego w danych Neutron i blockchain, a najprostszy sposób interpretacji tego kierunku to, że projekt stara się ewoluować z łańcucha, który tylko rejestruje działania, w stos, który pomaga aplikacjom zapamiętywać, interpretować i egzekwować znaczenie, ale uczciwy standard tutaj to nie ekscytacja, ponieważ standardem jest to, czy deweloperzy mogą budować niezawodne przepływy pracy, które działają pod obciążeniem, pozostają weryfikowalne w czasie i pozostają na tyle zrozumiałe, że przeciętni ludzie nie czują, że grają w niewidoczną złożoność.
Jeśli chcesz ocenić, czy projekt odnosi sukces, najważniejsze są metryki, które użytkownicy odczuwają, nawet gdy nie mogą ich nazwać, co oznacza, że obserwujesz, czy potwierdzenia konsekwentnie odpowiadają zamierzonej szybkości, czy opłaty pozostają przewidywalne w obliczu zmienności, ponieważ mechanizm stałej opłaty aktualizuje się zgodnie z opisem, czy kolejność FIFO nadal wydaje się uczciwa, gdy aktywność wzrasta, oraz czy udział walidatorów poszerza się w widoczny sposób, który redukuje koncentrację zaufania bez poświęcania niezawodności, ponieważ gdy te sygnały poruszają się w odpowiednim kierunku razem, projekt nie tylko dodaje funkcje, ale usuwa strach.
Ryzyka są realne i znajdują się dokładnie tam, gdzie obietnice są najsilniejsze, ponieważ kuratowany model walidatora może chronić wczesną stabilność, zwiększając jednocześnie presję na zarządzanie, system opłat oparty na cenach może dostarczać przewidywalności, wprowadzając ryzyko zależności, a ambitne twierdzenia dotyczące AI i danych mogą inspirować twórców, jednocześnie powodując szkody reputacyjne, jeśli narzędzia nie pasują do narracji, a przyszłość projektu będzie kształtowana przez to, jak przejrzyście radzi sobie z tymi napięciami, gdy warunki są chaotyczne, a nie gdy są spokojne.
Nadzieja na przyszłość to nie głośna przyszłość, w której wszyscy mówią o łańcuchu, ponieważ nadzieja na przyszłość to ta cicha, w której ludzie przestają mówić o łańcuchu, ponieważ po prostu zachowuje się w sposób, którego się spodziewali, gdzie opłaty wydają się nudne i stabilne, gdzie działania potwierdzają się wystarczająco szybko, aby użytkownik pozostał emocjonalnie zaangażowany, a model danych i weryfikacji systemu staje się na tyle silny, że twórcy, studia i marki mogą budować doświadczenia, które wydają się bezpieczne do powrotu, a jeśli Vanar będzie w stanie przekształcać swoje wybory projektowe w trwałą niezawodność, to adopcja nie będzie wynikała z przekonywania ludzi do dbania o blockchain, ale z pozwolenia ludziom na dbanie o to, co tworzą, posiadają i dzielą się, podczas gdy infrastruktura pozostaje stabilna pod nimi.