Największe straty w ekosystemie multi-chain pochodzą z "powtarzalnej budowy": ta sama funkcjonalność jest wielokrotnie dostosowywana na różnych łańcuchach, ta sama pula płynności jest rozdzielana na różne baseny, ta sama grupa użytkowników zmuszona jest do nauki wielu zestawów zasad. Rezultatem jest spowolnienie współpracy, fragmentacja doświadczenia i wydłużenie wzrostu. Prawdziwa wartość cross-chain nie polega na tym, aby aktywa mogły się poruszać, ale na tym, aby ruch stał się na tyle łatwy, że użytkownicy praktycznie przestają się martwić, na którym łańcuchu się znajdują.
Znaczenie węzłów takich jak BTTC polega na tym, aby złożone problemy związane z weryfikacją, bezpieczeństwem i odzyskiwaniem po awarii schować na poziomie podstawowym, aby aplikacje na wyższym poziomie mogły bardziej jednolicie korzystać z możliwości cross-chain. Dla użytkowników oznacza to jaśniejsze ścieżki i niższe koszty psychiczne; dla programistów oznacza to mniejsze obciążenie związane z dostosowaniem i większą przestrzeń do łączenia. Kiedy cross-chain przekształca się z "profesjonalnej operacji" w "codzienny ruch", interakcje między ekosystemami przekształcą się z okazjonalnych w normę, a norma przyniesie prawdziwy efekt sieciowy.