Walrus w długofalowym obrazie modułowej łańcucha bloków
Modułowe łańcuchy bloków to nie tylko rozdzielenie wykonania od potwierdzenia. Na głębszym poziomie to proces rozkładania odpowiedzialności: każda warstwa wykonuje tylko jedną rzecz, ale bardzo dobrze. Walrus wybrał bardzo wąski udział: zapewnienie, że dane są zawsze sprawdzalne. Dokładnie ta skupiona rola sprawia, że projekt zasługuje na uwagę.
W długim okresie warstwy, które próbują robić zbyt wiele, często są zastępowane. Natomiast warstwy, które pełnią podstawową rolę bez nadmiernego wyładowania, mają tendencję do przetrwania. Walrus nie konkurował z użytkownikami, nie konkurował z przestrzenią bloków, nie śledził krótkoterminowych narracji. Istnieje po to, by wspierać warstwy wyższe, nawet jeśli nie zwraca na siebie uwagi.
Jeśli modułowa architektura będzie się rozwijać, systemy takie jak Walrus będą stopniowo stawać się domyślną normą, a nie opcją wyboru. Wtedy wartość WAL nie będzie wynikać z eksplozji użytkowników, ale z faktu, że stanie się nieodzownym kosztem zapewnienia bezpieczeństwa systemu. To rodzaj wartości powolnej, ale głębokiej.
