#walrus $WAL Rogatyki morskiego

Morsy wykorzystują swoje charakterystyczne długie rogatyki do wielu celów, co ułatwia im życie w Arktyce. Używają ich do wyciągania swoich ogromnych ciał z zimnych wód, co tłumaczy ich miano "chodzenia na zębach", oraz do przebijania otworów oddechowych w lodzie z dołu. Rogatyki, które występują zarówno u samców, jak i samic, mogą osiągać długość około trzech stóp i są w rzeczywistości dużymi zębami dziąsłowymi, które rosną przez całe życie. Samce morsów, czyli byki, również wykorzystują swoje rogatyki agresywnie, by utrzymać swoje terytorium, a podczas sezonu godowego – by chronić swoje haremki samic, czyli krowy.

Podgatunki atlantycki i pacyficzny

Dwa podgatunki morsów są podzielone geograficznie. Morsy atlantyckie zamieszkują wybrzeża od północno-wschodniej Kanady po Grenlandię, podczas gdy morsy pacyficzne zamieszkują morza północne położone u wybrzeży Rosji i Alaski, przemieszczając się sezonowo od swojej południowej strefy w Morzu Beringa – gdzie w zimie znajdują się na lodzie pływającym – do Morza Chukczi. Samice morsów pacyficznych rodzą młode podczas północnej migracji wiosennej.

Historyczne nadmierny łowienie

Obecnie do łowienia morsów mogą być zezwalane tylko ludzie o pochodzeniu rdzennym, ponieważ przeszłe nadmierny łowienie zagroziło przetrwaniem gatunku. Ich rogatyki, olej, skóra i mięso były tak bardzo poszukiwane w XVIII i XIX wieku, że morsy zostały wygładzone z Zatoki Saint Lawrence i wokół wyspy Sable Island, u wybrzeży Nowej Szkocji.