Surowa prędkość nie jest przełomowym przewidywalnym włączeniem, gdy sieć jest zatłoczona. Większość ludzi tego nie zauważa, ponieważ mierzą łańcuchy w średnich, a nie w najgorszych pięciu minutach. Dla budowniczych i użytkowników zmienia to „czy to szybko?” na „jakie są moje szanse na wylądowanie w tej chwili?”
Byłem wystarczająco długo w niestabilnych sesjach, aby zauważyć pewien wzór: system techniczny może być „działający”, podczas gdy użytkownik wciąż czuje, że ziemia się pod jego stopami porusza. W spokojnych okresach wszyscy wierzą, że opłaty to tylko linia kosztów. Podczas pośpiechu opłaty stają się narzędziem czasowym, a czas to miejsce, gdzie oddzielają się wygrane i przegrane. Jedna mała obserwacja z obserwacji przyjaciół handlujących: frustracja wzrasta, gdy ktoś płaci i wciąż czuje się losowo, a nie kiedy po prostu płaci.
Wyobraź sobie jedną bardzo normalną sytuację. Inwestor detaliczny zarządza małą pozycją z dźwignią i stosuje prostą zasadę: jeśli cena przekroczy poziom, zamknij natychmiast i zresetuj. Nagle następuje ruch, inwestor naciska „zamknij”, a aplikacja pokazuje „przesłano”. Ale w tym samym czasie tysiące innych osób wymienia, dostosowuje zabezpieczenia, anuluje zamówienia i wykonuje ten sam klik „uratuj mnie”. Przestrzeń blokowa staje się ograniczona. W tym momencie, jeśli Fogo wspiera wskazówki priorytetowe, inwestor nie pyta o tańszą opłatę. Pyta: „Jaka wskazówka sprawia, że to zamknięcie ma większe szanse na włączenie w następnym bloku lub dwóch, zamiast dryfować za tłumem?” Problem produktu staje się prawdopodobieństwem, a nie ceną.
Wskazówka priorytetowa to bramka opłat w ekspresowym pasie: płacisz, aby przejść do przodu w kolejce, a nie aby zmienić cel.
W warunkach stresu łańcuch potrzebuje czystego sposobu na ocenę pilności. Pomyśl o stanie sieci jako o dwóch częściach. Po pierwsze, obecny stan księgi: kto co posiada i jakie pozycje lub zamówienia istnieją zgodnie z aplikacjami korzystającymi z łańcucha. Po drugie, publiczna poczekalnia podpisanych transakcji („pula oczekująca”, co oznacza prośby, które są ważnie podpisane, ale jeszcze nie wykonane). Każdy blok zajmuje ograniczoną liczbę z tych oczekujących próśb, wykonuje je i publikuje zaktualizowany stan. To jest cała maszyna: wybierz, wykonaj, zaktualizuj.
Przepływ transakcji to miejsce, w którym wskazówki priorytetowe mają znaczenie. Podpisujesz transakcję, która zawiera (1) twoje zamiary („zamknij tę pozycję”, „anuluj to zamówienie”, „zamień tę kwotę”) oraz (2) warunki opłaty, które jesteś gotów zapłacić. Walidatorzy weryfikują twój podpis i podstawową ważność (możesz zapłacić opłatę; format transakcji jest poprawny), a następnie producent bloków wybiera, które oczekujące transakcje uwzględnić. W przypadku zatorów wybór jest decyzją ekonomiczną: jeśli dwie ważne transakcje konkurują o tę samą ograniczoną przestrzeń, ta oferująca większą całkowitą wartość (opłata podstawowa plus wskazówka) jest zazwyczaj bardziej atrakcyjna. Tak więc wskazówka nie gwarantuje sukcesu, ale może mierzalnie zwiększyć twoje szanse na włączenie w porównaniu do innych.
Subtelna część polega na tym, że włączenie nie jest tym samym co wynik. Nawet jeśli twoja transakcja jest „wysoką wskazówką”, nadal musi pozostać ważna w momencie wykonania. Jeśli rynek się porusza, stan porusza się razem z nim. Zamknięcie może nie powieść się, jeśli pozycja została już zlikwidowana, lub jeśli kontrole ryzyka nie przechodzą, lub jeśli instrukcje aplikacji zakładają cenę, która już nie istnieje. Dlatego czas ma znaczenie: wcześniejsze wykonanie oznacza, że wchodzisz w wcześniejszy stan, a wcześniejsze stany mogą być istotnie różne podczas szybkich ruchów. W praktyce wskazówki priorytetowe dają ci lepsze miejsce w kolejce, aby dotknąć stanu, którego chcesz, zanim się zmieni.
Zachęty wyjaśniają zarówno moc, jak i niebezpieczeństwo. Producent bloków jest opłacany z opłat, więc racjonalne jest preferowanie transakcji, które płacą więcej za jednostkę przestrzeni blokowej, o ile są ważne i zgodne z zasadami protokołu. To współczesne z pilnymi użytkownikami: płacisz, aby zostać wybranym. Ale to także tworzy przewidywalne tryby porażki. Jednym z nich są skoki opłat, które sprawiają, że rutynowe działania stają się niedostępne podczas wybuchów. Innym jest „zgadywanie opłat”, gdzie portfele i użytkownicy przepłacają, ponieważ nie mogą zobaczyć prawdziwego konkurencyjnego krajobrazu. Trzecim jest dynamika wojny przetargowej: boty mogą ciągle przelicytowywać, aby chronić swoje strategie, przekształcając priorytet w wyścig zbrojeń, który normalni użytkownicy postrzegają jako chaos. Jest też ludzki tryb porażki: jeśli użytkownik płaci premię i nadal przegapia następny blok, interpretuje to jako awarię, nawet jeśli system działał dokładnie zgodnie z zamierzeniem.
Co jest i co nie jest gwarantowane, powinno być wyraźnie określone. Wskazówka może poprawić twoją względną pozycję, ale nie może obiecać „następnego bloku”, jeśli popyt przewyższa pojemność, jeśli propagacja jest nierówna (niektórzy walidatorzy widzą niektóre transakcje wcześniej niż inni) lub jeśli twoja transakcja staje się nieważna w momencie, gdy dociera do wykonania. Jeśli protokół egzekwuje ścisłe ograniczenia kolejności, wskazówki mogą mieć ograniczony wpływ; jeśli kolejność jest bardziej elastyczna, wskazówki mogą dominować w porządkowaniu i wydawać się surowe w czasie stresu. Każdy wybór projektowy ma swoje kompromisy, ale żaden z nich nie przekształca pilności w pewność.
Użyteczność FOGO leży dokładnie w tym mechanizmie. Opłaty to sposób, w jaki płacisz za wykonanie i konkurujesz o ograniczoną przestrzeń blokową, gdy to ma znaczenie. Staking to zabezpieczenie, które skłania walidatorów do przestrzegania zasad, ponieważ niewłaściwe zachowanie grozi utratą stakowanej wartości i przyszłych nagród. Zarządzanie to zawór bezpieczeństwa: parametry dotyczące limitów bloków, zasad opłat i wszelkich ograniczeń wpływu wskazówek mogą być dostosowywane w czasie na podstawie rzeczywistych zatorów i rzeczywistego bólu użytkowników, a nie tylko teorii.
Jeśli wyrafinowane boty przejmują przepływ zamówień lub walidatory używają prywatnych metod routingu i wyboru, ta sama wyświetlana wskazówka może przełożyć się na różne wyniki włączenia w różnych skokach.
Jeśli projektowałbyś interfejs użytkownika portfela na Fogo, czy przedstawiałbyś wskazówkę jako „dodatkowy koszt”, czy jako „dodatkową szansę na szybkie wykonanie”?
