Skalowanie warstwy 1 i warstwy 2 odnosi się do dwóch różnych podejść do poprawy skalowalności sieci blockchain.
Skalowanie warstwy 1 obejmuje wprowadzanie zmian w samym protokole blockchain bazowym w celu zwiększenia jego zdolności do przetwarzania transakcji. Zazwyczaj wiąże się to ze zmianami w algorytmie konsensusu, rozmiarze bloku, czasie bloku lub innych aspektach protokołu. Rozwiązania skalowania warstwy 1 mają na celu poprawę zdolności warstwy bazowej blockchain, umożliwiając jej obsługę większej liczby transakcji na sekundę i obsługę większej liczby użytkowników.
Skalowanie warstwy 2 z drugiej strony obejmuje budowanie dodatkowych protokołów na bazie podstawowej warstwy blockchain w celu zwiększenia jej pojemności. Te dodatkowe protokoły mogą przybierać wiele różnych form, ale celem jest zawsze przeniesienie części przetwarzania z głównej warstwy blockchain na warstwę drugorzędną. Może to zmniejszyć obciążenie warstwy bazowej, umożliwiając jej obsługę większej liczby transakcji bez spowalniania. Przykłady rozwiązań skalowania warstwy 2 obejmują kanały płatności, łańcuchy boczne i kanały stanu.
Rozwiązania skalowania warstwy 1 i warstwy 2 są ważne dla poprawy skalowalności sieci blockchain. Podczas gdy skalowanie warstwy 1 może zwiększyć pojemność warstwy bazowej, może to nie wystarczyć, aby sprostać potrzebom aplikacji na dużą skalę. Z drugiej strony skalowanie warstwy 2 może zapewnić dodatkową pojemność i funkcjonalność bez poświęcania bezpieczeństwa i decentralizacji warstwy bazowej.
