Web 1.0, znany również jako „statyczna sieć”, był pierwszą generacją World Wide Web i charakteryzował się jednokierunkowym przepływem informacji. Był używany głównie do przeglądania i uzyskiwania dostępu do informacji, a nie do interakcji i komunikacji. Web 1.0 składał się głównie ze statycznych stron HTML, które były trudne do aktualizacji i brakowało im interaktywności.
Web 2.0, znany również jako „interaktywna sieć”, oznaczał przejście od sieci statycznej do bardziej dynamicznej i interaktywnej. Wprowadził nowe technologie, takie jak blogi, media społecznościowe i wiki, które umożliwiały użytkownikom nie tylko dostęp do informacji, ale także ich współtworzenie i udostępnianie. Web 2.0 wprowadził również koncepcję „aplikacji Web 2.0”, czyli aplikacji internetowych, które umożliwiają użytkownikom współpracę i udostępnianie danych w czasie rzeczywistym.
Web 3.0, znany również jako „sieć semantyczna”, to następna generacja World Wide Web, charakteryzująca się wykorzystaniem sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego, aby uczynić sieć bardziej inteligentną i intuicyjną. Jej celem jest stworzenie sieci, która może zrozumieć i zinterpretować znaczenie informacji, a nie tylko je wyświetlić. Web 3.0 umożliwi maszynom zrozumienie kontekstu i znaczenia informacji, umożliwiając im zrozumienie i interpretację w bardziej dokładny i użyteczny sposób.
Podsumowując, Web 1.0 była statyczną siecią, która głównie pozwalała użytkownikom przeglądać i uzyskiwać dostęp do informacji, podczas gdy Web 2.0 wprowadził interaktywność i możliwość wnoszenia wkładu i udostępniania informacji przez użytkowników. Web 3.0 ma na celu uczynienie sieci bardziej inteligentną i intuicyjną poprzez wykorzystanie sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego.