Wstęp

Minęło ponad dziesięć lat od opublikowania białej księgi Bitcoina i od tego czasu możemy zaobserwować imponującą ewolucję technologii blockchain. Jednak rozwój gospodarki on-chain i konsekwencje biznesowe nie nadążają za technologią.

Zaprojektowanie dobrze funkcjonującej tokenomiki jest najważniejszą częścią każdego protokołu on-chain, ponieważ określa wzór emisji i dostaw kryptowaluty w systemie. Możemy znaleźć wiele znanych projektów, które wznoszą się i upadają ze względu na swoją tokenomię.

Zanim zagłębimy się w dyskusję na temat tokenomiki, przyjrzyjmy się najpierw samemu tokenowi i jego funkcjonowaniu w systemie.

Z poziomu podstawowego token można zdefiniować jako dowolne aktywa cyfrowe wyemitowane i wykorzystujące blockchain. Jednak w tym artykule będę odnosić się tylko do kryptowaluty lub aktywów cyfrowych, które działają na szczycie publicznego łańcucha z określonymi narzędziami, które wykluczają kryptowaluty, takie jak $BTC i $ETH.

Ten typ tokena jest bezwartościowy bez protokołu, który reprezentuje. Jego wartość jest określana tylko przez to, co reprezentuje, ale jego rola może być zróżnicowana, od prawa do obniżania kursu wymiany w DEX-ach po reprezentację członkowską w projektach SocialFi. Tak więc ogólna definicja tokena nie może zostać zawarta bez rozważenia tokenomiki, która za nim stoi.

Powstanie tokenomiki, czyli zdigitalizowanej wartości, wynika z faktu, że technologia blockchain wprowadza ideę cyfrowego niedoboru, tworząc w ten sposób nowy typ gospodarki cyfrowej. Ten system gospodarki cyfrowej jest kodowany przez projektantów tokenów przy użyciu inteligentnych kontraktów w ramach samorządnego systemu gospodarczego i ogólnie definiują gospodarkę tokenów z dwóch głównych aspektów: polityki pieniężnej i zachowań motywacyjnych

Polityka pieniężna

W tradycyjnych finansach polityka pieniężna jest stosowana przez bank centralny w celu kontrolowania ogólnej podaży pieniądza i promowania wzrostu gospodarczego oraz stosowania strategii. Polityka pieniężna polega na kontrolowaniu ilości pieniędzy dostępnych w gospodarce i kanałów, przez które pieniądze są drukowane. Polityka może być ekspansywna lub restrykcyjna w zależności od wyników gospodarki.

W przypadku tokenomiki polityka pieniężna odnosi się do emisji tokenów i tego, czy jest ona deflacyjna czy inflacyjna. Projekty kontrolują ją za pomocą wstępnie zakodowanych inteligentnych kontraktów, a jest ona kontrolowana głównie z dwóch stron: możliwości spalania tokenów i podaży tokenów.

Możliwość spalenia tokena określa, czy token można spalić, aby stworzyć sztuczny niedobór i dostosować podaż tokenów w obiegu.

Podaż tokenów jest fundamentalna dla tokenomiki, ponieważ określa dynamikę tokenów. Podobnie jak rola prędkości pieniądza w tradycyjnych finansach, prędkość tokena wskazuje, czy jego ekosystem się rozszerza, czy kurczy. Mierzy częstotliwość transakcji tokena w określonym okresie.

Typowe klasyfikacje to:

Oparte na czasie: Tokeny są wybijane podczas wydarzenia TGE i dystrybuowane później zgodnie z ustalonym harmonogramem. Ta strategia dostaw jest wdrażana bezpośrednio za pośrednictwem inteligentnych kontraktów, które kontrolują ekosystem. Ta strategia ma największą przejrzystość, ale najmniejszą elastyczność, wymagając starannie zaprojektowanego ekosystemu, aby wytrzymać najbardziej ekstremalne przypadki. Jest ona zazwyczaj stosowana przez protokoły, które wykorzystują wydarzenia TGE jako okazję do zbierania funduszy.

Napędzane popytem: Tokeny są tworzone, dystrybuowane lub spalane zgodnie z bieżącym popytem, ​​który jest monitorowany przez wstępnie zakodowany algorytm w inteligentnych kontraktach. W ten sposób poziomy podaży są sztucznie dostosowywane do postępu projektu. Ta strategia jest zazwyczaj stosowana przez projekty, które zamierzają kontrolować przedział cenowy swoich tokenów i utrzymywać motywację popytu. Jednak wstępnie zdefiniowany algorytm może czasami zawieść w przypadkach granicznych, szczególnie gdy wahania kryptowalut są wysokie.

Dyskrecjonalne: Tokeny są tworzone i dystrybuowane lub spalane bez ustalonego harmonogramu, ale są określane przez potrzeby DAO projektu. DAO przekazuje propozycje i generuje i dystrybuuje te tokeny zgodnie z postępem projektu lub radzeniem sobie z nieprzewidzianymi zdarzeniami. Ten typ strategii dostarczania poświęca część przejrzystości i zaufania, aby uzyskać większą elastyczność i odporność na ryzyko.

Strategia dyskrecjonalna zapewnia największą elastyczność i odporność na ryzyko, jeśli jej system zarządzania działa zgodnie z zamierzeniami. Jednak zawsze występują konflikty między organizacjami w ekosystemie. Na przykład inwestorzy mogą chcieć, aby wartość ich tokenów wzrosła, ale użytkownicy korzystają z niższej inflacji i zmniejszonej zmienności. System zarządzania może łatwo zepsuć tokenomikę, przekazując złośliwe propozycje dotyczące zarządzania. W tym przypadku rozwój tokenomiki opiera się również na rozwoju zarządzania DAO.

Najnowsze protokoły łańcuchowe charakteryzują się bardziej złożoną gospodarką tokenami, którą trudno zdefiniować za pomocą jednej cechy, ale nadal wykazuje cechy typów opisanych powyżej.

StepN jest obecnie uważany za jedną z najgorętszych nieruchomości w torze GameFi. Jest to projekt M2E, który płaci swoim użytkownikom za spacery z podobnym systemem tokenomicznym, jak Axie Infinity w ogóle. Gracze są nagradzani w tokenach za spacery, które wykonali każdego dnia. Aby grać, użytkownicy muszą wcześniej kupić STEPN NFT. Ten typ projektu początkowo będzie oferował atrakcyjne nagrody w postaci tokenów, ale stopniowo będzie tracił na wartości, gdy więcej użytkowników będzie je zdobywać. Głównym problemem tego typu tokenomiki (przed StepN) jest to, że są one niezrównoważone w dłuższej perspektywie, ponieważ ich źródło plonów/nagród jest generowane bez rzeczywistej wartości.

StepN dziedziczy system Dual-Token od Axie Infinity: GST, główny token nagrody, ma nieograniczoną podaż, więc można go wybić, aby zaspokoić nieprzewidywalny popyt w przyszłości. Presja inflacyjna GST jest częściowo zabezpieczona ceną jego NFT, co tworzy barierę wejścia. Gracze są skłonni zostać na dłużej, więc inflacja może zostać powstrzymana. GMT, token zarządzania jego ekosystemem, ma ograniczoną podaż i okres nabywania uprawnień oparty na czasie.

Gospodarka tokenowa StepN łączy trzy typowe klasyfikacje tokenomiki wymienione powyżej. Token GST może być wybijany przez wolę jego zespołu, aby rozszerzyć wielkość nagrody zgodnie ze wzrostem liczby użytkowników, dzięki czemu GST może zachować swoją zachętę. Jest to tokenomika napędzana popytem z podejściem dyskrecjonalnym. W przypadku tokena GMT ma on tokenomikę opartą na czasie.

Dodatkowo na prędkość transakcji tokenami wpływają również ograniczenia techniczne, a udoskonalenie technologii, takich jak konsolidacje ZK i fuzja PoS z Ethereum, może uwolnić większe możliwości tokenomiki.

Zachowania motywacyjne

Jak właśnie wspomnieliśmy, sprzeczne zachęty w ekosystemie mogą łatwo doprowadzić do bałaganu. Projektowanie zachowań zachęt jest kolejną ważną częścią tokenomiki.

Zachęty w dowolnym ekosystemie łańcuchowym można podzielić na dwa typy: pasywne i aktywne. Pasywne zachęty to atrybuty tokena, które umożliwiają zachowania motywowane, co stanowi warunek wstępny dla pewnych działań w sieci. Ten typ zachęty nie przynosi bezpośrednich korzyści ich posiadaczom w porównaniu z aktywnymi zachętami. Z drugiej strony, aktywne zachęty to tokeny, które przynoszą korzyści ich posiadaczom z pewnych działań w ekosystemie. Dokładniej rzecz biorąc, będą one pobudzać ich posiadacza do wykonywania motywowanych zachowań. Warto zauważyć, że negatywne zachęty, takie jak kara za posiadanie pewnych tokenów/aktywów cyfrowych, są uważane za alternatywy dla aktywnych zachęt.

Zachęty pasywne

Środek wymiany: Ta sama funkcja co tradycyjne pieniądze. Niektóre tokeny mogą być używane do wymiany usług lub innych aktywów w protokole.

Prawa zarządzania: W przypadku większości obecnych protokołów prawa zarządzania są wspólną cechą ich tokenów. Posiadanie lub staking tokenów jest warunkiem wstępnym głosowania nad propozycjami, które mogą znacząco wpłynąć na wydajność protokołu, co jest fundamentalne w systemie zarządzania DAO.

Prawa do zarządzania mogą być również aktywną zachętą, gdy ich posiadacz może bezpośrednio czerpać zyski z pewnych propozycji. Należy ustalić jasną granicę dla dobrze zdefiniowanego tokena zarządzania, w przeciwnym razie ataki na zarządzanie łatwo zniszczą protokół.

Aktywne zachęty

Dostępność: Tokeny przyznają posiadaczom prawo dostępu do usług i treści na platformie. Jest to najczęstsze zachowanie zachęt tokenów dla protokołów on-chain, a jego wartość jest w dużym stopniu uzależniona od wydajności samego protokołu.

Spekulacje: Posiadacze tokenów spodziewają się, że cena ich tokenów wzrośnie wraz z rozwojem protokołu. W tym przypadku tokeny są środkami przechowywania wartości, które ich posiadacze są skłonni zatrzymać, co znacznie zmniejszy prędkość tokena w systemie.

Podział zysków: Posiadacze tokenów mogą otrzymać część przychodów generowanych przez protokół poprzez staking/przechowywanie swoich tokenów. Ten rodzaj zachęty może przybierać dwie formy: Pierwsza polega na tym, że emitent tokenów bije więcej tokenów lub odblokowuje tokeny ze swojej rezerwy, aby zapłacić posiadaczom. W takim przypadku podaż tokenów w obiegu wzrasta. Mogą też rozdysponować część swoich zysków za pomocą innej kryptowaluty i utrzymać niedobór swojego tokena.

Pasywne i aktywne zachęty wymienione powyżej są zazwyczaj łączone w celu stworzenia bieżącej tokenomiki, a także istnieją pewne inne zachęty kształtujące zachowanie posiadaczy tokenów w rzeczywistych przypadkach. W przypadku protokołów on-chain ich ekosystem jest zazwyczaj zamknięty w porównaniu do tradycyjnych finansów, a tylko wybrane tokeny mogą przechwytywać lub generować wartość w jego obrębie. W takim przypadku oczekiwane zachowania zachęt tokena w określonym protokole powinny być ograniczone w celu stworzenia kontrolowanej dynamiki tokena z dostawą tokena.

Wnioski

Tokenomika może odzwierciedlać koszty ekonomiczne i społeczne przy rozliczaniu projektów on-chain. Ja wolałbym zdefiniować tokenomikę jako społeczno-techniczny system, w którym projektowanie dobrze funkcjonującej tokenomiki polega na kształtowaniu skutecznych schematów zachęt zgodnie zarówno z jej celem finansowym, jak i oczekiwanym zachowaniem społeczności posiadaczy tokenów.

Zastrzeżenie: Niniejsze badanie ma charakter wyłącznie informacyjny. Nie stanowi porady inwestycyjnej ani rekomendacji kupna lub sprzedaży jakiejkolwiek inwestycji i nie powinno być wykorzystywane w ocenie zasadności podejmowania jakiejkolwiek decyzji inwestycyjnej.

🐦 @SoxPt50

📅 4 sierpnia 2022