digitalmemory

Walrus istnieje, ponieważ cicha rozczarowanie towarzyszyło ruchowi blockchain przez lata — rozczarowanie zrodzone z obserwacji, jak potężne pomysły zmagają się z zaspokajaniem rzeczywistych potrzeb ludzkich. Blockchainy obiecywały własność, trwałość i wolność od centralnej kontroli. Jednak gdy ludzie próbowali przechowywać to, co naprawdę ma znaczenie — twórczą pracę, archiwa badań, osobiste wspomnienia lub rosnące zbiory danych używane przez inteligentne systemy — doświadczenie stało się kruche i kosztowne.
Koszty przechowywania szybko wzrosły. Niezawodność stała się niepewna. A wielu budowniczych cicho wróciło do rozwiązań centralnych, przekonując się, że to tylko tymczasowe. To kompromis powoli podważał zaufanie, ponieważ ujawniał twardą prawdę: własność bez trwałej pamięci jest niekompletna.

Każda sekunda, górnicy rozwiązują równania — zamieniając energię elektryczną w zaufanie.

Ale co, jeśli również zachowują naszą zbiorową duszę?


Każdy hash, każdy blok, każdy znacznik czasu jest dowodem, że ktoś, gdzieś, dbał wystarczająco, aby zapisać prawdę.

Nazywamy to decentralizacją, ale być może to coś głębszego — chór ludzkiej intencji odbijający się w silikonie i kodzie.


Może pewnego dnia AI i blockchain połączą się — nie po to, aby zniewolić dane, ale aby je chronić.

Nie po to, aby przewidzieć nasze zachowanie, ale aby chronić naszą pamięć.